Photobucket ชะแว๊บมาลงฟิคล่ะค่าา Photobucket
 
เนื่องจากได้รู้ข่าวดีบางอย่าง Photobucket เกี่ยวกับเคนอิจิซังและไดจัง 
ก็เลยเกิดฟิคเรื่องนี้ขึ้น...
 
 
Photobucket

[SF.] เหตุเกิด ณ งานมาร์ชชิ่งเจ いいのパパ

Photobucket Couple : Okamoto Keito x Arioka Daiki Photobucket

Writer : DaikiMEirou

Photobucket

 

บรรยากาศงานมาร์ชชิ่งเจเต็มไปด้วยผู้คน ทั้งเหล่าบรรดาแฟนคลับค่ายจอหน์นี่และบรรดาผู้ที่มาร่วมบริจาคเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิ เหล่าบรรดาสมาชิกเฮเซจั้มพ์ยืนเรียงแถวหน้ากระดาน หลังวงสแม๊ป วงรุ่นพี่ในค่ายของพวกเขา แต่ที่หน้าแปลกใจในวันนี้คือ โอคาโมโตะทั้งพ่อและลูกมาพร้อมหน้ากัน  ใครๆต่างพากันสนใจในการปรากฏตัวพร้อมกันของสองพ่อลูกคู่นี้  และเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น ไดกิมองร่างสูงที่รั้งท้ายแถวเฮเซจั้มพ์อย่างชื่นชม เคนอิจิซังแต่งตัวสบายๆ แต่ทว่ากลับดูดีมีระดับเหลือเกิน คนข้างๆ ลูกชายโอคาโมโตะ เคโตะก็ไม่ต่างไปจากผู้เป็นพ่อ เคโตะใส่สูทที่ดูเรียบง่ายสบายๆ จะเรียกได้ว่า พ่อลูกคู่นี้ ช่างเหมือนกันเหลือเกิน ไดกิคิดได้เพียงครู่เดียว นากอิคุง แห่งวงสแม๊ปก็เรียกพ่อลูกตะกูลโอคาโมโตะออกไปสัมภาษณ์

 

นากาอิคุง : เป็นครั้งแรกที่ออกสื่อด้วยกันใช่มั้ยครับ

โอคาโมโตะ เคนอิจิ : ใช่ครับ ครั้งแรก

นากาอิคุง : ทุกคนถ่ายรูป!!

คุซานางิคุง : สุดยอดเลยเนอะ

นากาอิคุง : โอคาโมโตะ เคนอิจิซังเป็นคุณพ่อแบบไหนเหรอ??

โอคาโมโตะ เคนอิจิ : ถามทีหลังได้มั้ย ?

นากาอิคุง : เป็นคุณพ่อแบบไหนเหรอ??

โอคาโมโตะ เคโตะ : ตอนนี้เลยเหรอครับ

นากาอิคุง : ใช่ ตอนนี้

โอคาโมโตะ เคโตะ : อ๋อ ก็เป็นคุณพ่อที่ดีครับ สนิทกันดี

นากาอิคุง : สนิทกัน?

โอคาโมโตะ เคนอิจิ : ครับ สนิทกัน

นากาอิคุง : แล้วโอคาโมโตะคุงกับเฮเซจั้มพ์สนิทกันมั้ยครับ

โอคาโมโตะ เคนอิจิ :  ครับ สนิทกับเฮเซจั้มพ์ทุกคน เป็นที่ปรึกษาของทุกคน เป็นพ่อทุกคนครับ

 

 

หลังจากจบคำของเคนอิจิซัง เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นอีกครั้ง ไดกิมองทั้งสองคน ใบหน้าหวานแต่งแต้มรอยยิ้ม หลังจากสัมภาษณ์พ่อลูกโอคาโมโตะเสร็จ ไดกิก็ต้องสงสัยอีกครั้ง เพราะตอนแรกเขากับเคโตะนั้น ยืนห่างกันจนแทบจะเรียกว่าคนละฝั่งเวทีเลยก็ว่าได้ แต่ทำไมหลังสัมภาษณ์เสร็จ เคโตะถึงมาอยู่ข้ายูโตะ ซึ่งอยู่ถัดจากฮิคารุไปไม่ถึงหนึ่งช่วงคนเลย บ่อยครั้งที่เขาหันไปทางเคโตะ และมักจะได้สบตาคมกลับทุกครั้ง  ไดกิเปลี่ยนความสนใจมายัง รุ่นพี่ที่เขานับถือข้างหน้าแทน

 

 

...ณ ตอนนี้ คาโทริ ชินโงกำลังยืนอยู่ข้างหน้าเขา ร้องเพลงที่เขาชอบ...

 

 

รอยยิ้มปลาบปลื้มจุดขึ้นบนดวงหน้าหวาน ไดกิมองคนตรงหน้าอย่างชื่นชม สองมือวาดท่าตามคาโทริ ชินโง โดยไม่ได้สนใจสายตาที่จดจ้องท่วงท่าของเขา


โอคาโมโตะ เคโตะกำลังมองคนรักอย่างเก็บอาการที่สุดเท่าที่สามารถทำได้ แม้เขาจะอยู่หลังยูโตะ แต่ทุกอากัปกิริยาของไดกิก็อยู่ในสายตาเขาเสมอ เคโตะหุบยิ้มอย่างเห็นได้ชัด เขายอมรับตามตรง ตอนนี้ เขาหวงรอยยิ้มหวานนั้นเหลือเกิน รอยยิ้มที่เขาชอบ แต่เมื่อหักล้างกับสิ่งที่ไดกิเคยบอกว่า เขานั้นปลาบปลื้มคาโทริ ชินโงมาก ซึ่งใครๆก็ต้องมีรุ่นพี่ที่ปลื้มเป็นของตัวเอง ใบหน้าหล่อจึงค่อยๆคลี่ยิ้ม

 

 

“เป็นอะไรไปเคโตะ” เสียงทุ้มข้างหูเรียกสติเขา โอคาโมโตะ เคนอิจิมายืนข้างเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

“เปล่าครับ ไม่ได้เป็นอะไร” เคโตะปฏิเสธ แต่มีหรือที่ผู้เป็นพ่อจะไม่รู้อาการลูกชาย สายตาทอดมองไปยังคนที่ลูกชายตัวดีเคยแนะนำว่าเป็นมากกว่าเพื่อนร่วมวง อาริโอกะ ไดกิ รอยยิ้มจุดขึ้นมุมปาก

 

 

“จะหึงทำไม ไดจังก็แค่ปลื้มนี่นา” เคนซังบอกลูกชายเบาๆ “พ่อว่าน๊า เสร็จงานนี้เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า ชวนทุกคนไปด้วยกันดีมั้ย” โอคาโมโตะผู้พ่อเอ่ยชวน ส่งผลให้ลูกชายหันมายิ้มอย่างยินดี พยักหน้าตอบรับ

 

 

หลังจบงาน ทุกคนรวมตัวกันหลังเวที ไดกิ ฮิคารุ เคย์ ยูยะและยาบุลงจากเวทีก่อน เพราะอยู่ใกล้กับทางลง ยาบุจึงให้ทุกคนรวมตัวกัน เพื่อที่จะได้แน่ใจว่า ทุกคนยังอยู่ครบอย่างที่ทำทุกครั้งเมื่อออกงานร่วมกันทั้งสิบคน  เคโตะและเคนอิจิซังก้าวลงจากเวทีเป็นลำดับสุดท้าย

 

 

“ทุกๆคน เหนื่อยกันรึเปล่า วันนี้ไปหาอะไรกินด้วยกันนะ”เสียงสูงวัยแต่ยังคงเริงร่าไม่ต่างจากเด็กหนุ่มวัยยี่สิบเอ่ยชักชวน